Verslag Wintershow KDV Westland 2017…

Plexat

We mochten gelukkig weer. Alhoewel daags na de najaarsvergadering nog een bericht van vogelgriep bekend werd. Dan slaat -weer- de schrik om je hart. Dat zouden wij als KDV Westland toch niet verdiend hebben, wel? In de dagen voorafgaand, blijft het toch spannend. Vorig jaar kwam de onheilstijding één week voor inkooien. Gelukkig nu niets van dit al. En dus konden met een gerust hart de voorbereiding en de kooien worden ingezet. Plek zat deze keer, een week voor tijd probeerde secretaris Sjaak nog wat late inzenders over te halen om nog wat in te zenden. Wat minder dwerghoenders helaas. Je zou vermoeden als gevolg van de eerdere vogelgriepperikelen, maar toch niet. Enkele inzenders die noodgedwongen verstek moesten laten gaan door dieren die niet in tentoonstellingsconditie verkeerden. De problematiek omtrent het enten van konijnen tegen RHD2 zal hebben bijgedragen aan minder inzendingen bij die diergroep misschien. Het houdt tegelijkertijd in dat je op dezelfde oppervlak iets meer ruimte hebt voor het aangebodene. Alhoewel je bovenstaand wel moet weten, want zo op het eerste gezicht valt het best mee. Het plezier is er hoegenaamd niet minder om. De opstelling van de kooien was speels en tegelijkertijd doordacht te noemen. Ik geef het je te doen om zoiets allereerst op papier te zetten, en vervolgens in de praktijk te brengen. Een fraai en uitgebreid hoekje voor de siervogels met een mooie variëteit aan kwartels, oorspronkelijke duiven en patrijzen. Lang niet bij elke vereniging is dit alles te aanschouwen. Wel bij KDV Westland.

Langs de kooien.

Als gezegd, speels en overzichtelijk ook hoe de dieren waren neergezet. De grote hoenders buitenom, Aansluitend achterin de dwerghoenders. Voorin natuurlijk zoals te doen gebruikelijk de Vlaamse Reuzen. De volgende rijen in de volgorde van de standaard, zoals dat hoort de rest van de rassen. Van groot naar klein zeg maar. Echt invloed heb je daar niet op als parcoursbouwer zeg maar. Ik vind dat het bestuur daar meer dan voldoende in is geslaagd. Chapeau. De sierduiven mooi tussen de diergroepen dwerghoenders en de cavia’s in gesitueerd ook. Aan één rijtje caviakooien hadden we net niet genoeg. Een tweetal mocht uit logeren bij het staartje C-klas konijnen. Waar een aantal Kleurdwergen met de Witte van Hôtot tekening opvielen. Een mooie inzending van deze tekeningdiertjes van trouwe inzenders familie van de Wel. Eentje zat er in de reguliere klas, die echter niet van hen was, maar van Mart van de Kooij. Die een poos zoekende is geweest wat hem paste. Dwergen met Hollandertekening is ook een niet alledaagse geziene gast. Die in madagascar vond ik zeer de moeite waard. Een gele Kleurdwerg ingezonden door de Combinatie Picolijntjes. Die deze kleurslag van Joh Qualm in overleg met deze createur in stand houden. De gezondheid van Joh laat momenteel wat te wensen over. Het zit hem even niet mee. En wij wensen hem vanaf deze plek een betere gezondheid toe.

Witjurken

Nu we het toch over de persoon Qualm hebben in het verlengde daarvan maar het korps van ambterende keurmeesters van deze keer. Vooraf geen verrassingen, nadien wel iets. Omdat er minder inzendingen waren, moest één keurmeester worden afgezegd bij de konijnen. In dit geval Theo Van ’t End, een polenspecialist ook. Alhoewel de twee overigen zeker ook op het gebied van de dwergen meer dan uit de voeten kunnen. Ab de Vos is een dwergenman, net als G. van de Poel. Wilma Flokstra loopt als caviakeurmeester al een poosje mee, en kwam denk ik niet voor echte verrassingen te staan. 17 cavia’s van 4 inzenders, waarbij ik logischerwijs -haar collega- Alexandra en Peter vanzelfsprekend als zijnde de Combinatie Picolijntjes als zijnde één beschouw. Er wordt wel eens gemopperd op landelijk niveau in  het caviawereldje. De caviafokkers van KDV Westland doen daar niet aan mee. Een 100% score op deze show, immers alle -geregistreerde- caviafokkers waren aanwezig. Ga er maar aan staan. Op de inkooiavond was de sfeer aldaar al gezellig gemoedelijk. En dat was dan nog maar vóór de keuring. Voor de keurmeester geen verrassingen, het was allemaal gladhaar wat de klok sloeg. In goud-agouti, sold lemnagouti, éénkleurig zwart, rood, creme, buff, wit donkeroog alsmede  twee driekleuren. Leuk te zien dat Daphne Harteveld, naast haar grote liefde, de Ridgeback, nu in laatstgenoemde kleurslag had ingezonden. Eentje die de strijd nog net niet aan kon, tegen specialist-en De Picolijntjes. Maar met geduld kom je erwel, in deze toch niet eenvoudige kleurslag. Toch leuker wellicht dan altijd maar NE onderaan de kaart te vinden als predikaat. Alhoewel de ware liefhebber aan een half woord -of dus twee initialen- genoeg heeft. De verdiende winnaar was bij deze diergroep Alfred Rozemeijer. Over het geheel mooie -verdiende- predikaten.

De grote hoenders en hun kleinere broertjes en zusjes zouden abusievelijk gekeurd door de heren Geri Glastra en Bep Bleijenberg. Ook de laatste moest als gevolg van minder dwerghoenders worden afgezegd. Geri vormde een goed koppel met schrijver Anthony van Dierendonck, ons lid en C keurmeester. De Serama’s zien we bij KLN nog steeds als een separate diergroep en zouden worden gekeurd door eerstgenoemde. Ze waren er echter niet. De heer A. Deetman keurden de eerder genoemde leuk geschakeerde groep van de siervogels. Twee inzenders in deze groep, die echter een veelheid aan rassen in de mooie showkooien brachten. Willem Schretzmeijer en Sjaak van der Salm zouden de dienst uitmaken, dat was dus zeker. De buit werd eerlijk verdeeld, al weet zo’n keurmeester dat vooraf natuurlijk niet. Eerstgenoemde won met een Guinea duif bij de oorspronkelijke Duiven. Een Japanse kwartel van Sjaak van der Salm was de winnaar en kampioen bij de siervogels. De sierduiven waren dit keer voor streekgenoot Peter van de Spek om te keuren. Die juist een week eerder nog figureerde in een nieuwsitem over de vereniging EZHSV, die wij allen in de volksmond allemaal de 1e Zuid noemen. Een mooi verslagje op TV West, op hun show die werd geopend door de Haagse bekendheid Fred Zuiderwijk. Een goede promo voor de kleindierensport. Die het al bij al toch in zijn totaliteit erg moeilijk heeft. Zij hebben qua ledental een mooie mix van lokale leden en hen die van ver over de provinciegrenzen, ja zelfs landsgrenzen, komen.  Die van ons is op wat kleine uitzonderingen na nogal puur Westlands. Nix mis mee.

Goud.

Een typisch Westlandse uitdrukking om aan te duiden als iets geweldig leuk is. Goud is ook te associëren met de hoogste plaats op een erepodium. Net als zilver en brons. Het vraagprogramma met daarin een dermate opsomming van de te winnen prijzen geeft ruimte aan eenieder om een prijsje mee te kunnen pikken. Vinden we dat ook allemaal belangrijk? Westlanders staan graag met beide benen op de grond. Derhalve zijn de resultaten misschien wel voor de meesten van ons van min of meer ondergeschikt belang. Het is leuk meegenomen, maar het grootste belang is toch het met zijn allen verenigd zijn, het verenigingsleven. Het delen van de passie, die kleindierensport heet, en ons allen verbindt. Neemt niet weg dat we vanaf deze digitale plek graag hen feliciteren met de behaalde resultaten. En voor hen die dat geluk niet beschoren was. En komen altijd nieuwe kansen. Toch heb ik al, tussen neus en lippen, en tussen de regels, al wat winnaars prijs gegeven. Er waren er meer. Ze werden genoemd door de secretaris op de website. En natuurlijk in de catalogus. In gedrukte als digitale vorm beschikbaar. En beiden ook nog eens heel rap ook. 

Chaos.

Zoals u wellicht inmiddels van mij gewend bent ga ik chaotisch geordend door de materie heen. Een deel van de konijnen en de cavia’s en de siervogels in hun geheel kwamen min of meer al aan bod. Bij de konijnen waren als inmiddels te doen gebruikelijk tal van Vlaamse Reuzen als opwarmertje niet over het hoofd te zien natuurlijk. Met nagenoeg alles F en ZG is het wel heel mooi te zien hoe deze fokkers elkaar wel aan kunnen. Mooie sport, mannen. In een adem te noemen van dezelfde grootte zo’n beetje de Lotharingers van Tom van de Ende. De kleine versies even verder op van Cees van de Marel én Sjaak van der Salm. Die van Tom kun je als secretaris bij de inschrijvingen al standaard als vier dieren invullen. Al vele trouwe jaren lang. Top. Ook de predikaten ervan. Het wordt saai als we de F-jes en ZG-tjes doorzetten bij de Weners. En de Duitse Hangoren. En de Satijnen waar zelfs daarenboven ook nog eens U te vergeven was. Die dus als vanzelfsprekend de kampioen werd in deze diergroep. Niet de eerste U voor Gerard Brouwer, maar toch altijd weer leuk. Niet voor alle fokker is dit ultieme predikaat weggelegd in hun loopbaan. Ook bij de kleine rassen veel hoge predikaten, als ook de reservekampioen, zwarte Tan. Met veel respect keek ik naar de hoge predikaten van de drie Nederlandse Hangoordwergen. Ik weet hoe moeilijk dit ras is. Een prestatie. Ook goed te zien dat er weer dieren waren van Gerard Dekker. Een keur aan kleur bij de Kleurdwergen en ook Polen. Theo van ’t End heeft wat moeten missen. Ook in de separaat gehuisveste C-klas mooie predikaten. Al zullen sommigen dieren wellicht volgend seizoen nog beter uit de verf komen.

Grote en wat minder grote hoenders.

Dat er eentje zou winnen die door keurmeester Glastra gekeurd was, stond dus uiteindelijk als een paal boven water. Startend met grote jongens -en meiden- Groninger Meeuwen, en de zwart-witte Lakenvelders. Ook zwart en ook wit maar dan op aparte dieren gehuisvest waren te zien bij de Barnevelders. Met de winnaar ook. Daarna werd het roder en bruiner en buff-er in de vorm van de Welsumers, Vorkwerkhoen -met en toefje zwart ook-, Orpington en Leghorn. Welke laatste je vaker in wit ziet op shows. De -grote- Wyandottes van de familie van de Wel mistten we nog op de jongdierendag. Nu waren ze er wel. Pa Harteveld bracht Australorps in de kooien. Groter dan groot de Brahma’s van Dirk van den Bosch. Apart vind ik de Ayam Cemani. Alles zwart, maar dan ook alles, tot kammen, oorlellen, poten, alles. De enige kleur moet je in de ringen zoeken. Bij de jonge hen viel die in geel wel op. Vorig jaar waren ook die zwart.

Als gezegd, minder dwerghoenders, alhoewel. Minder rassen, maar binnen die rassen wel meer dan behoorlijke aantallen. Altijd leuk om de dieren dan onderling te vergelijken. Al waren de verschillen in predikaten vaak minutieus. Het ontliep elkaar niet veel. Geri Glastra moet toch naast een drukke ook een leuke dag hebben gehad, dunkt mij. De Hollandse Krielen zijn mijn persoonlijke favoriet. En eentje van onze veelzijdige secretaris was de glorieuze winnaar. Moet echter zeggen dat ik die -verdunde- blauwpatrijskleur van de concurent anders toch ook erg mooi vind. Sabelpootkrielen, voorwaar geen kleinigheid om die mooi in de kooien te krijgen. Vooral met die besmettelijke voetbevedering. Wyandotte Krielen in drie kleurslagen vormden het lange uiteinde van deze diergroep.

Sierduiven.

Dat je het niet altijd zelf in de hand hebt, bewezen de eerste vier kooien bij deze diergroep. Alle vier hadden een snipperdag opgenomen. Nooit leuk als inzender, maar het blijft de natuur waar we mee moeten dealen soms. Slechts zes absenten in totaal op de show is best te overzien. Wat wel leuk was te zien dat een ras wat niet vaak tot de winnaars behoort, nu wel eens haantje de voorstse bleek. Bijna letterlijk, want de King valt immers onder de kipduiven. Het schijnt dat je ze in de tuin kunt laten, en ze net als kippen nauwelijks van de grond komen. Het is dan ook wel een imposante verschijning in zo’n 40x40 hokje. Ook Kleurpostduiven, een ras wat steeds meer terrein wint bij de sierduivensectie. Leuk hoor. Martijn van de Wel bracht een mooie evenwichtige klas Duitse Modena’s in de kooien. Met als beste de blauw zwartgebande oude doffer. Sjaak van der Salm bewijst zijn eerder genoemde -en geroemde- veelzijdigheid als sportfokker ook in deze diergroep, met de Hyancintduiven. In alle diergroepen geeft hij acte de présence. Een week eerder was hij ook met dit ras actief bij de ook eerder genoemde 1e Zuid. En met Oud Hollandse Meeuwen, die nu in de persoon van fokker Persoon werden geshowd. Ook -minstens even veelzijdig- Willem Schretzmeijer, die hier en ook daar bij de 1e Zuid met de Portugese Tuimelaars aanwezig was. Mokee’s van Dirk de Zeeuw sloten als bijna traditioneel de rijen.

Het zit erop. Jammer. We kijken nu al weer uit naar de jongdierendag van 2018.

Met plezier, uw reporter, Marco Verbaant.